ค่าไฟโรงงานไม่มีราคาเดียว ราคาต่อหน่วยขึ้นกับว่าโรงงานอยู่ประเภทไหน (วัดจากความต้องการพลังไฟฟ้าสูงสุด ไม่ใช่ชนิดธุรกิจ) รับไฟจากสายระดับแรงดันใด (ชั้นแรงดัน) และคิดราคาเดียวทั้งวันแบบอัตราปกติ หรือคิดสองราคาตามช่วงเวลาแบบ TOU ยอดที่จ่ายจริงยังรวมค่าบริการรายเดือน ค่า Ft (ค่าไฟส่วนที่ปรับตามสูตรอัตโนมัติ บวกเข้าบิลทุกเดือน) และภาษีมูลค่าเพิ่ม และสำหรับประเภท 3–4 ยังมีค่าความต้องการพลังไฟฟ้าที่ไม่ขึ้นกับจำนวนหน่วย โรงงานสองแห่งจึงจ่ายต่อหน่วยไม่เท่ากันได้ โดยที่การไฟฟ้าไม่ได้คิดผิด
ตัวเลขอัตราในบทนี้มาจากประกาศอัตราค่าไฟฟ้าธุรกิจของ กฟภ. ที่ใช้ตั้งแต่ค่าไฟประจำเดือนกันยายน 2569 แสดงประเภท 2 ทั้งชั้นแรงดันกลางและแรงดันต่ำ และประเภท 3–4 เฉพาะชั้นแรงดันต่ำ เป็นอัตราก่อนรวม Ft และภาษีมูลค่าเพิ่ม
| ตัวแปรที่ทำให้หน่วยละต่างกัน | มีผลอย่างไร |
|---|---|
| ประเภทผู้ใช้ไฟ | เปิดตารางราคาคนละตาราง |
| ชั้นแรงดันที่รับไฟ | คนละแถวในตารางเดียวกัน |
| แบบอัตรา (ปกติ หรือ TOU) | คิดคนละโครงสร้าง |
| จำนวนหน่วยและช่วงเวลาที่ใช้ไฟ | ค่าพลังงานต่อหน่วยไม่ใช่ค่าเดียว |
| ค่าความต้องการพลังไฟฟ้า ค่าบริการรายเดือน | ก้อนที่ไม่ลดตามหน่วย |
| Ft และภาษีมูลค่าเพิ่ม | บวกทับตารางอัตราอีกชั้น |
โรงงานของคุณอยู่ประเภทไหน ดูจากอะไร
ประเภทผู้ใช้ไฟวัดจากความต้องการพลังไฟฟ้าสูงสุดที่ผ่านมิเตอร์เครื่องเดียว ไม่ใช่จากชนิดธุรกิจหรือขนาดอาคาร โรงงานสองแห่งที่ผลิตสินค้าเหมือนกันจึงอยู่คนละประเภทและคนละตารางราคาได้
ก่อนจะรู้ว่าหน่วยละกี่บาท ต้องรู้ก่อนว่าตัวเองอยู่ตารางไหน เพราะการไฟฟ้าไม่ได้มีราคาเดียวสำหรับทุกโรงงาน แต่แบ่งผู้ใช้ไฟเป็นประเภท และแต่ละประเภทมีตารางราคาของตัวเอง สิ่งที่ใช้แบ่งไม่ใช่ว่าคุณผลิตอะไรหรือโรงงานกว้างแค่ไหน แต่เป็นกำลังไฟสูงสุดที่โรงงานดึงจากสายในแต่ละเดือน ซึ่งเรียกว่า ความต้องการพลังไฟฟ้า
ในประกาศของ กฟภ. กิจการขนาดเล็กถูกนิยามด้วยถ้อยคำว่า “ตลอดจนบริเวณที่เกี่ยวข้อง ซึ่งมีความต้องการพลังไฟฟ้าเฉลี่ยใน 15 นาทีสูงสุด ต่ำกว่า 30 กิโลวัตต์ โดยต่อผ่านเครื่องวัดไฟฟ้าเครื่องเดียว”
แปลเป็นภาษาธรรมดา: การไฟฟ้าไม่ได้ดูกำลังไฟชั่วขณะตอนเครื่องจักรสตาร์ท แต่ดูความต้องการพลังไฟฟ้าเฉลี่ยใน 15 นาทีที่สูงสุดในรอบเดือน ที่ผ่านมิเตอร์เครื่องเดียว แล้วเอาค่านั้นไปเทียบกับเกณฑ์ขนาดกิจการ
เกณฑ์แบ่งมีสองแกน คือความต้องการพลังไฟฟ้า และปริมาณหน่วยที่ใช้ต่อเดือน โดยแกนหน่วยใช้ค่าเฉลี่ยหลายเดือน ไม่ใช่เดือนเดียว เกณฑ์ชุดนี้ใช้เหมือนกันทั้ง กฟภ. และ กฟน.
- ความต้องการพลังไฟฟ้า (Demand)
- กำลังไฟสูงสุดที่โรงงานดึงจากสายในรอบเดือน คิดจากค่าเฉลี่ยในช่วงสั้น ๆ ตามที่กำหนด ไม่ใช่ค่าชั่วขณะ วัดเป็นกิโลวัตต์ ใช้ทั้งแบ่งประเภทผู้ใช้ไฟ และเป็นบรรทัดคิดเงินของกิจการขนาดกลางและขนาดใหญ่
- ชั้นแรงดัน
- ระดับแรงดันของสายที่การไฟฟ้าจ่ายมาให้โรงงาน แบ่งเป็นต่ำ กลาง สูง แต่ละชั้นเป็นคนละแถวในตารางอัตราของประเภทเดียวกัน
| ประเภทผู้ใช้ไฟ | ความต้องการพลังไฟฟ้าสูงสุด | ปริมาณการใช้ไฟ |
|---|---|---|
| ประเภท 2 (กิจการขนาดเล็ก) | ต่ำกว่า 30 kW | ไม่มีเกณฑ์หน่วย |
| ประเภท 3 (กิจการขนาดกลาง) | ตั้งแต่ 30 kW แต่ยังไม่ถึง 1,000 kW | ปริมาณการใช้ไฟเฉลี่ย 3 เดือน ไม่เกิน 250,000 หน่วย/เดือน เมื่อคิดเป็นหน่วยต่อเดือน |
| ประเภท 4 (กิจการขนาดใหญ่) | ตั้งแต่ 1,000 kW ขึ้นไป | หรือปริมาณการใช้ไฟเฉลี่ย 3 เดือน เกิน 250,000 หน่วย/เดือน เมื่อคิดเป็นหน่วยต่อเดือน |
สมมติว่ามีโรงงานผลิตอาหารสองแห่งที่ทำสินค้าเหมือนกัน แห่งหนึ่งเดินเครื่องทีละกลุ่ม ความต้องการพลังไฟฟ้าสูงสุดไม่ถึงเกณฑ์ ก็อยู่ประเภท 2 อีกแห่งเปิดเครื่องพร้อมกันหมดจนแตะเกณฑ์ ก็อยู่ประเภท 3 สองแห่งนี้เปิดตารางราคาคนละตารางตั้งแต่ต้น ตัวเลขหน่วยละที่ต่างกันจึงเริ่มจากตรงนี้ ไม่ใช่จากการไฟฟ้าคิดผิด
เมื่อรู้ประเภทแล้ว ต้องรู้ต่ออีกสองอย่างก่อนเปิดตาราง คือรับไฟชั้นแรงดันไหน และใช้แบบอัตราปกติหรือ TOU เพราะในตารางของประเภทเดียวกัน แต่ละชั้นแรงดันและแต่ละแบบอัตราเป็นคนละแถว คนละราคา
ประเภท 2 (กิจการขนาดเล็ก) หน่วยละเท่าไร และทำไมถึงไม่ใช่ค่าเดียว
ประเภท 2 อัตราปกติ ชั้นแรงดันต่ำคิดเป็นขั้นบันไดตามจำนวนหน่วย ชั้นแรงดันกลางคิดราคาเดียวทุกหน่วย ส่วนแบบ TOU มีสองราคาตามช่วงเวลา หน่วยละของกิจการเล็กจึงเปลี่ยนตามว่าใช้กี่หน่วย รับไฟชั้นไหน และอยู่แบบอัตราไหน
ก่อนเปิดตาราง มีเรื่องหนึ่งที่ช่วยให้สบายใจ: ตัวเลขอัตราของ กฟภ. และ กฟน. เท่ากัน แม้ชื่อชั้นแรงดันเดียวกันของสองการไฟฟ้าจะกินช่วงกิโลโวลต์ต่างกัน แต่ทำหน้าที่คู่ขนานกัน ตัวเลขข้างล่างจึงใช้ได้ไม่ว่าโรงงานคุณอยู่กับการไฟฟ้าไหน (อ่านเรื่องสองการไฟฟ้าต่อ)
สำหรับประเภท 2 อัตราปกติ ชั้นแรงดันต่ำ ราคาต่อหน่วยไม่ใช่ค่าเดียว แต่เป็นขั้นบันได: หน่วยแรกของเดือนคิดราคาหนึ่ง หน่วยต่อไปคิดแพงขึ้น และหน่วยที่เกินจากนั้นเป็นต้นไปคิดแพงขึ้นอีกขั้น ส่วนชั้นแรงดันกลางคิดราคาเดียวทุกหน่วย และถ้าอยู่แบบ TOU จะเป็นสองราคาตามช่วงเวลาแทน
| แบบอัตรา · ชั้นแรงดัน · ส่วนของหน่วย | ค่าพลังงานของประเภท 2 (กิจการขนาดเล็ก) |
|---|---|
| อัตราปกติ · แรงดันต่ำ · หน่วยแรกถึง 150 หน่วย/เดือน | 3.2484 บาท/หน่วย |
| อัตราปกติ · แรงดันต่ำ · หน่วยต่อไปถึง 400 หน่วย/เดือน | 4.2218 บาท/หน่วย |
| อัตราปกติ · แรงดันต่ำ · หน่วยที่เกินจากนั้นเป็นต้นไป | 4.4217 บาท/หน่วย |
| อัตราปกติ · แรงดันกลาง · ทุกหน่วย | 3.9086 บาท/หน่วย |
| TOU · แรงดันต่ำ · ช่วง On Peak | 5.7982 บาท/หน่วย |
| TOU · แรงดันต่ำ · ช่วง Off Peak | 2.6369 บาท/หน่วย |
| TOU · แรงดันกลาง · ช่วง On Peak | 5.1135 บาท/หน่วย |
| TOU · แรงดันกลาง · ช่วง Off Peak | 2.6037 บาท/หน่วย |
ขั้นบันไดหมายความว่า ร้านสองร้านที่อยู่ประเภท 2 อัตราปกติเหมือนกัน รับไฟแรงดันต่ำเหมือนกัน หารยอดแล้วได้หน่วยละไม่เท่ากัน เพียงเพราะใช้หน่วยไม่เท่ากัน ร้านที่ใช้น้อยมีหน่วยส่วนใหญ่ของตัวเองอยู่ในขั้นแรก ร้านที่ใช้มากมีหน่วยจำนวนมากอยู่ในขั้นที่แพงกว่า และถ้าอีกร้านรับไฟชั้นแรงดันกลาง ก็เป็นอีกแถว อีกราคา ทันที
ส่วนผู้ใช้ประเภท 2 ที่อยู่แบบ TOU หน่วยละเท่าไรขึ้นกับว่าใช้ไฟช่วงไหน หน่วยเดียวกันในช่วง On Peak กับช่วง Off Peak คิดคนละราคา ตัวเลขเฉลี่ยจึงเป็นผลของสัดส่วนการใช้ไฟของแต่ละแห่ง ไม่ใช่ค่าคงที่ที่เทียบกันตรง ๆ ได้ ส่วนจะคุ้มหรือไม่ที่จะเปลี่ยนไปใช้ TOU คิดจุดคุ้มทุนอย่างไร อยู่ใน บทควรเปลี่ยนเป็น TOU หรือไม่
ค่าพลังงานขั้นบันไดของกิจการขนาดเล็ก อัตราปกติ ชั้นแรงดันต่ำ
ประเภท 3 และ 4 ชั้นแรงดันต่ำ: ทำไมยอดบิลหารหน่วยถึงสูงกว่าราคาต่อหน่วยในตาราง
ประเภท 3 อัตราปกติ (ของผู้ใช้ไฟเดิม) ชั้นแรงดันต่ำ มีทั้งค่าพลังงานต่อหน่วยและค่าความต้องการพลังไฟฟ้าต่อกิโลวัตต์ ส่วนแบบ TOU ของประเภท 3 และ 4 ชั้นแรงดันต่ำ คิดค่าพลังงานสองราคาตามช่วงเวลา และมีบรรทัดค่าความต้องการพลังไฟฟ้าช่วง On Peak ยอดบิลหารหน่วยจึงสูงกว่าค่าพลังงานเสมอ
ประเภท 3 และ 4 มีบรรทัดที่ประเภท 2 ไม่มี คือ ค่าความต้องการพลังไฟฟ้า คิดเป็นบาทต่อกิโลวัตต์จากกำลังไฟสูงสุดที่โรงงานดึง ไม่ได้คิดจากจำนวนหน่วย โรงงานจึงจ่ายสองก้อน: ก้อนที่โตตามหน่วย กับก้อนที่โตตามกำลังไฟสูงสุด เมื่อเอายอดรวมมาหารด้วยหน่วย ตัวเลขจึงสูงกว่าค่าพลังงานต่อหน่วยในตารางเสมอ และโรงงานที่ดึงกำลังไฟสูงสุดต่างกัน แม้ใช้หน่วยเท่ากัน ก็ได้หน่วยละไม่เท่ากัน
อัตราปกติของประเภท 3–4 เป็นของผู้ใช้ไฟเดิม ส่วนผู้ใช้รายใหม่ที่เข้าประเภทนี้จะอยู่แบบ TOU (ประเภท 3, 4, 5 ต่างกันอย่างไร)
TOU แบ่งราคาต่อหน่วยตามช่วงเวลาของวัน และวันหยุดนับเป็น Off Peak (ช่วงไหนคือ On Peak / Off Peak) ส่วนค่าความต้องการพลังไฟฟ้านั้น อัตราปกติคิดจากค่าสูงสุดของทั้งเดือน ขณะที่ TOU คิดเฉพาะค่าสูงสุดในช่วง On Peak (วัดและคิดเงินอย่างไร)
| ประเภทและแบบอัตรา · รายการ | ราคา (ชั้นแรงดันต่ำ) |
|---|---|
| ประเภท 3 อัตราปกติ · ค่าพลังงาน ทุกหน่วย | 3.1751 บาท/หน่วย |
| ประเภท 3 อัตราปกติ · ค่าความต้องการพลังไฟฟ้า ต่อกิโลวัตต์ | 221.50 บาท/kW |
| ประเภท 3 TOU · ค่าพลังงาน ช่วง On Peak | 4.3297 บาท/หน่วย |
| ประเภท 3 TOU · ค่าพลังงาน ช่วง Off Peak | 2.6369 บาท/หน่วย |
| ประเภท 3 TOU · ค่าความต้องการพลังไฟฟ้า ช่วง On Peak ต่อกิโลวัตต์ | 210.00 บาท/kW |
| ประเภท 4 TOU · ค่าพลังงาน ช่วง On Peak | 4.3297 บาท/หน่วย |
| ประเภท 4 TOU · ค่าพลังงาน ช่วง Off Peak | 2.6369 บาท/หน่วย |
| ประเภท 4 TOU · ค่าความต้องการพลังไฟฟ้า ช่วง On Peak ต่อกิโลวัตต์ | 210.00 บาท/kW |
สมมติว่าโรงงาน ก และโรงงาน ข อยู่ประเภท 3 แบบ TOU ชั้นแรงดันต่ำเหมือนกัน ใช้หน่วยรวมต่อเดือนเท่ากัน แต่ ก เดินเครื่องหนักในช่วง On Peak ส่วน ข ย้ายงานหนักไปช่วง Off Peak ข จึงมีหน่วยที่คิดราคา Off Peak มากกว่า และมีความต้องการพลังไฟฟ้าสูงสุดในช่วง On Peak ต่ำกว่า ยอดบิลของ ข ต่ำกว่า ก ทั้งที่หน่วยเท่ากัน นี่คือเหตุผลที่เทียบหน่วยละกับโรงงานอื่นไม่ได้ ถ้าไม่รู้ว่าเขาใช้ไฟช่วงไหนและดึงกำลังไฟสูงสุดเท่าไร
ส่วนประเภท 4 แบบ TOU ชั้นแรงดันต่ำ มีโครงสร้างเดียวกับประเภท 3 แบบ TOU แต่เป็นตารางของตัวเอง ย้ายจากประเภท 3 เป็น 4 เมื่อไร ต้องอ่านตารางใหม่ทั้งตาราง บทนี้วางตัวเลขสองตารางไว้ให้อ่านเทียบได้เท่านั้น ไม่สรุปว่าประเภทไหนถูกกว่า เพราะยอดจริงขึ้นกับสัดส่วนการใช้ไฟของแต่ละโรงงาน
ค่าพลังงานต่อหน่วยของกิจการขนาดกลาง ชั้นแรงดันต่ำ — อัตราปกติเทียบ TOU
บรรทัดไหนที่ไม่ลดตามหน่วย และทำไมตัวเลขในตารางไม่ใช่ตัวเลขที่จ่ายจริง
ค่าบริการรายเดือนเป็นก้อนคงที่ที่ต่างตามประเภทและชั้นแรงดัน ยอดที่จ่ายจริงคือค่าไฟตามอัตรา บวก Ft บวกภาษีมูลค่าเพิ่ม และอัตราในตารางยังไม่รวมภาษี ถ้าจะเทียบหน่วยละกับโรงงานอื่น ต้องเทียบชั้นเดียวกันของบิล
ทุกประเภทมีค่าบริการรายเดือนเป็นก้อนคงที่ ไม่ขึ้นกับจำนวนหน่วย และต่างกันตามประเภทและชั้นแรงดัน ฝั่ง กฟน. เขียนไว้ว่าค่าบริการนี้ต้องจ่ายแม้เดือนนั้นไม่ได้ใช้ไฟ ส่วนฝั่ง กฟภ. ไม่ได้เขียนข้อนี้ไว้ในประกาศอัตรา ประเภท 4 ก็มีบรรทัดค่าบริการรายเดือนเช่นกัน ตัวเลขอยู่ในตารางอัตราของประเภท 4
- ค่าบริการรายเดือน
- ก้อนคงที่ที่เรียกเก็บทุกเดือนตามประเภทและชั้นแรงดัน ไม่ขึ้นกับจำนวนหน่วยที่ใช้
| ประเภทและชั้นแรงดัน | ค่าบริการรายเดือน |
|---|---|
| ประเภท 2 (ขนาดเล็ก) · แรงดันต่ำ · อัตราปกติและ TOU | 33.29 บาท/เดือน |
| ประเภท 2 (ขนาดเล็ก) · แรงดันกลาง · อัตราปกติและ TOU | 312.24 บาท/เดือน |
| ประเภท 3 (ขนาดกลาง) · แรงดันต่ำ · อัตราปกติและ TOU | 312.24 บาท/เดือน |
สมมติว่าโรงงานหนึ่งมีเดือนที่หยุดซ่อมเครื่องและใช้ไฟน้อยลงมาก ค่าบริการรายเดือนก้อนเดิมถูกหารด้วยหน่วยที่น้อยลง หน่วยละที่หารออกมาจึงสูงกว่าเดือนปกติ ทั้งที่ราคาในตารางไม่ได้เปลี่ยนเลย ค่าความต้องการพลังไฟฟ้าของประเภท 3–4 ก็ดันค่าเฉลี่ยแบบเดียวกัน เพราะไม่ได้ลดตามหน่วย
ชั้นต่อมาคือสิ่งที่บวกทับตารางอัตรา ประกาศของ กฟภ. เขียนไว้ว่า “2. ค่าไฟฟ้าที่เรียกเก็บในแต่ละเดือน ประกอบด้วย ค่าไฟฟ้าตามอัตราข้างต้น ค่าไฟฟ้า ตามสูตรการปรับอัตราค่าไฟฟ้าโดยอัตโนมัติ (Ft)” ค่า Ft เป็นอัตราคงที่ต่อหน่วยที่บวกเข้าบิลทุกเดือนและปรับเป็นงวด (Ft คืออะไร) จากนั้นบนยอดทั้งหมดยังบวกภาษีมูลค่าเพิ่ม 7% อีกชั้น เพราะอัตราในตารางยังไม่รวมภาษี
ดังนั้น ตัวเลขหน่วยละในตารางอัตราคือชั้นล่างสุดของบิล ยอดที่จ่ายจริงหารด้วยหน่วยคือชั้นบนสุด ถ้าคุณเอาชั้นบนสุดของตัวเองไปเทียบกับตัวเลขตารางที่เพื่อนบอก ตัวเลขจะไม่ตรงกันโดยที่ไม่มีใครคิดผิด เวลาจะเทียบกัน ต้องถามให้ชัดว่าอีกฝ่ายพูดถึงค่าพลังงานในตาราง หรือยอดจ่ายจริงหารหน่วย
ประเภท 3–4 ยังมีค่าไฟฟ้าต่ำสุด ซึ่งต้องไม่ต่ำกว่า 70% ของค่าความต้องการพลังไฟฟ้าสูงสุดในรอบ 12 เดือนที่ผ่านมา นับถึงเดือนปัจจุบัน (กลไกอยู่ในบทค่าความต้องการพลังไฟฟ้า) และสำหรับผู้ใช้ที่ถูกคิดค่าความต้องการพลังไฟฟ้า ยังมีค่าเพาเวอร์แฟคเตอร์เป็นอีกบรรทัดที่ไม่ได้คิดต่อหน่วย
อีกเหตุหนึ่งที่หน่วยละของตัวเองสูงกว่าตาราง ทั้งที่ประเภทและชั้นแรงดันเท่ากับโรงงานข้าง ๆ คือกรณีมีหม้อแปลงของตัวเองและมิเตอร์ติดอยู่ฝั่งแรงต่ำของหม้อแปลงนั้น กฟภ. กำหนดไว้ว่า “หมายเหตุ 1. กรณีติดตั้งเครื่องวัดไฟฟ้าทาง ด้านแรงต่ำของหม้อแปลงซึ่งเป็น สมบัติของผู้ใช้ไฟฟ้า ให้คำนวณกิโลวัตต์ และหน่วยคิดเงินเพิ่ม ขึ้นอีกร้อยละ 2” กล่าวคือทั้งหน่วยและกิโลวัตต์ถูกบวกเพิ่มเป็นร้อยละก่อนคิดเงิน โดยบิลไม่ได้ระบุว่าใบไหนถูกบวก จึงต้องยืนยันกับการไฟฟ้า ข้อนี้เป็นกติกาในประกาศของ กฟภ. ถ้าบิลเดือนหนึ่งสูงขึ้นทั้งที่จำนวนหน่วยเท่าเดิม สาเหตุที่เป็นไปได้รวมอยู่ใน บทค่าไฟพุ่งแต่ kWh เท่าเดิม
✗ ตัวเลขค่าไฟเฉลี่ยหน่วยละเดียวที่เห็นในข่าว คือราคาที่โรงงานจ่ายต่อหน่วย
✓ โรงงานมีตารางของตัวเองตามประเภท ชั้นแรงดัน และแบบอัตรา และยอดที่จ่ายจริงยังบวก Ft กับภาษีมูลค่าเพิ่มอีกชั้น ตัวเลขเฉลี่ยตัวเดียวจึงไม่ใช่หน่วยละของโรงงานใดโรงงานหนึ่ง
เดือนที่พีคสูงเดือนเดียว เปลี่ยนตารางราคาของคุณไปนานแค่ไหน
โรงงานประเภท 2 ที่เดือนใดความต้องการพลังไฟฟ้าแตะเกณฑ์ จะถูกย้ายขึ้นประเภท 3, 4 หรือ 5 และกลับลงมาได้ต่อเมื่อค่านั้นต่ำกว่าเกณฑ์ติดต่อกันครบจำนวนเดือนที่กำหนด ระหว่างนั้นคิดตามอัตราของประเภทที่ย้ายไป
ประเภท 2 ใช้ได้เฉพาะเมื่อความต้องการพลังไฟฟ้าของกิจการขนาดเล็กยังต่ำกว่า 30 kW เดือนใดค่าสูงสุดของเดือนขึ้นไปแตะเกณฑ์นี้ โรงงานก็ถูกย้ายขึ้นประเภท 3, 4 หรือ 5 แล้วแต่กรณี และเปิดตารางราคาใหม่ที่มีบรรทัดค่าความต้องการพลังไฟฟ้าซึ่งตารางเดิมไม่มี กติกานี้ใช้ทั้ง กฟภ. และ กฟน.
การย้ายกลับไม่ได้เกิดทันทีที่เดือนถัดไปใช้ไฟน้อยลง โรงงานจะกลับลงประเภท 2 ได้ต่อเมื่อความต้องการพลังไฟฟ้าต่ำกว่า 30 kW ติดต่อกันเป็นเวลา 12 เดือน และตลอดช่วงนั้นยังคิดตามอัตราของประเภทที่ถูกย้ายไป
ความหมายกับคนดูแลค่าไฟคือ พีคเดือนเดียวไม่ได้ทำให้บิลเดือนนั้นแพงอย่างเดียว แต่เปลี่ยนตารางที่ใช้คิดบิลไปอีกหลายเดือน ถ้าโรงงานของคุณอยู่ประเภท 2 และมีเดือนที่ความต้องการพลังไฟฟ้าเข้าใกล้เกณฑ์ ตัวเลขหน่วยละที่เปลี่ยนไปในเดือนต่อ ๆ มา อาจมาจากการย้ายตาราง ไม่ใช่จากราคาในตารางเดิมเปลี่ยน ส่วนประเภทที่ย้ายไปแล้วคิดต่างกันอย่างไร อยู่ใน บทเทียบประเภท 3, 4, 5
ไม่แน่ใจว่าโรงงานคุณต้องทำขั้นไหนบ้าง?
ถามวิศวกรได้ทาง LINE @winstar.solar
